Genealogie Database Deunhouwer:
Flavius was keizer van het oostelijk deel van het Romeinse Rijk van 379 tot 394, daarna tot
395 van het gehele rijk, was de zoon van een Spanjaard die zich onder Valentinianus I als magister
equitum verdienstelijk maakte.
Na de terechtstelling van zijn vader trok hij zich op zijn landgoed in Spanje terug.
Toen de Goten in 378 bij Adrianopel Valens, keizer van het oostelijk rijksdeel, versloegen ontbood
Gratianus, keizer van het westelijk rijksdeel, hem als magister equitum tegen de Goten.
Na zijn overwinning op de Sarmaten in Pannonië (eind 378) werd hij tot keizer (augustus) van de
oostelijke rijkshelft verheven (379) en bracht hij de Goten in 382 tot onderwerping, waarop hij
hun vaste woonplaatsen aanwees ten zuiden van de Donau en een gedeelte van hen bij zijn leger inlijfde.
De usurpator Maximus, die Gratianus ten val had gebracht, moest hij wel als augustus van Brittannië,
Gallië en Spanje erkennen; toen deze echter ook Valentinianus II uit Italië verdreef, bracht Theodosius
hem een beslissende nederlaag toe (388).
De bewoners van Thessaloniki, die bij een oproer een van zijn bevelhebbers vermoord hadden,
strafte hij gruwelijk (390), waarvoor Ambrosius hem kerkelijke boete liet doen.
In 394 trok hij op tegen Arbogastes, die waarschijnlijk in 392 Valentinianus II had laten vermoorden
om Eugenius tot keizer van het westelijk rijksdeel te verheffen.
Beiden werden bij Aquileia verslagen.
Zo kwam het rijk voor de laatste maal in één hand.
Verder onderdrukte Theodosius de arianen en bestreed hij het heidendom door in 381 op het Concilie te
Constantinopel de geloofsbelijdenis van Nicea uitsluitend geldig te verklaren en in 392 de heidense
eredienst door een edict te verbieden.
Na zijn dood werd het rijk onder zijn beide zoons Arcadius en Honorius verdeeld, onder voogdij en
regentschap van Stilicho.